Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 53
विप्रा ऊचुः । धर्मारण्यादिहायातास्त्वत्समीपं नराधिप । राजंस्तव सुतायास्तु भर्ता कुमारपालकः
viprā ūcuḥ | dharmāraṇyādihāyātāstvatsamīpaṃ narādhipa | rājaṃstava sutāyāstu bhartā kumārapālakaḥ
พราหมณ์ทั้งหลายกล่าวว่า: “ข้าแต่มหาราช ผู้เป็นเจ้าแห่งมนุษย์ เรามาจากธรรมารัณยะเพื่อเข้าเฝ้าพระองค์ ข้าแต่พระราชา พระสวามีแห่งพระธิดาของพระองค์คือกุมารปาลกะ”
Brāhmaṇas (Viprāḥ)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Listener: Narādhipa (the king)
Scene: A delegation of brāhmaṇas arrives from a forest-kshetra and stands before a seated king in court, formally announcing their origin and identifying the king’s son-in-law as the cause-context.
FAQs
Sacred communities appeal to rightful authority when dharma is endangered, connecting local suffering to royal responsibility.
Dharmāraṇya is explicitly named as the sacred origin-point of the petitioners.
None; the verse establishes identity and relationship to frame the grievance.