Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 48
ब्रह्मोवाच । यज्ञांते दक्षिणा यावत्सर्त्विग्भिः स्वीकृता सुत । महादानादिकं सर्वं तेभ्य एव समर्पितम्
brahmovāca | yajñāṃte dakṣiṇā yāvatsartvigbhiḥ svīkṛtā suta | mahādānādikaṃ sarvaṃ tebhya eva samarpitam
พระพรหมตรัสว่า “โอ บุตรเอ๋ย เมื่อยัญพิธีสิ้นสุดลง ทักษิณาใด ๆ ที่บรรดาฤตวิกผู้ประกอบพิธีรับไว้ รวมทั้งมหาทานและสิ่งอื่นทั้งปวง ก็ได้ถวายมอบแก่ท่านเหล่านั้นเอง”
Brahmā
Listener: suta (son)
Scene: A yajña-śālā at the rite’s end: sacred fire low and steady, ṛtviks seated with darbha and ladles; the patron presents dakṣiṇā—gold, cows, cloth—while Brahmā narrates the dharmic propriety.
FAQs
Sacrifice is completed by rightful dakṣiṇā; honoring officiants sustains the continuity of sacred rites and learning.
Dharmāraṇya is upheld as a ritual-anchored sacred region where yajña and mahādāna are properly concluded.
Giving dakṣiṇā at the end of yajña and dedicating mahādāna to the officiating priests (ṛtvijas).