Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 60
विप्रप्रसादात्कमलावरोऽहं विप्रप्रसादाद्धरणीधरोऽहम् । विप्रप्रसादाज्जगतीपतिश्च विप्रप्रसादान्मम रामनाम
vipraprasādātkamalāvaro'haṃ vipraprasādāddharaṇīdharo'ham | vipraprasādājjagatīpatiśca vipraprasādānmama rāmanāma
“ด้วยพระกรุณาแห่งพราหมณ์ทั้งหลาย เราจึงเป็นที่รักของพระลักษมี; ด้วยพระกรุณาแห่งพราหมณ์ทั้งหลาย เราจึงเป็นผู้ทรงแผ่นดิน เป็นกษัตริย์แท้. ด้วยพระกรุณาแห่งพราหมณ์ทั้งหลาย เราจึงเป็นเจ้าแห่งโลก; และด้วยพระกรุณาแห่งพราหมณ์ทั้งหลาย นามของเราคือ ‘ราม’.”
Rāma (Dāśarathi)
Tirtha: Dharmāraṇya (contextual)
Type: kshetra
Scene: Rāma, still humble, proclaims that all his fortune, kingship, and even his name arise from the grace of Brāhmaṇas; the brāhmaṇas listen with pleased composure.
FAQs
Worldly authority and spiritual auspiciousness become stable through dharma—symbolized here as the ‘grace of the Brāhmaṇas’ and reverence for sacred learning.
No single tīrtha is named in the verse; the Dharmāraṇya setting frames the teaching on dharma and sacred authority.
Not a specific rite, but a dharmic principle: honoring Brāhmaṇas and seeking their blessings as a foundation for righteous rule.