Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 13
किं वच्मि लोकेश सुकीर्त्तिमद्य ते वेधास्त्वदीयांगजपद्मसंभवः । विश्वं निविष्टं च ततो ददर्श वटस्य पत्रे हि यथो वटो मतः
kiṃ vacmi lokeśa sukīrttimadya te vedhāstvadīyāṃgajapadmasaṃbhavaḥ | viśvaṃ niviṣṭaṃ ca tato dadarśa vaṭasya patre hi yatho vaṭo mataḥ
ข้าแต่โลเกศ ผู้เป็นเจ้าแห่งโลก วันนี้ข้าจะพรรณนากิตติคุณอันประเสริฐของพระองค์ได้อย่างไร? แม้พระพรหมา (เวธา) ผู้บังเกิดจากดอกบัวที่ผุดจากพระวรกายของพระองค์ ยังได้เห็นสรรพจักรวาลสถิตอยู่ในพระองค์—ประหนึ่งเห็นต้นไทรทั้งต้นอยู่ในใบไทรเพียงใบเดียว
A woman devotee (speaker not named in snippet)
Scene: Brahmā, lotus-born, beholds the entire cosmos contained within the Lord—like a banyan tree mirrored within a single banyan leaf; a paradox of scale rendered as divine vision.
FAQs
The Supreme Lord is the container of all creation; even the creator-god perceives the cosmos as resting within Him.
No particular tīrtha is mentioned; the verse is a metaphysical praise within the Dharmāraṇya narrative.
None; it is a doctrinal stuti emphasizing the Lord’s cosmic nature.