Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 83
विकला दारुणाञ्छब्दानुद्गिरंती मुहुर्मुहुः । कथयस्व यथातथ्यं रामो राजाभिपृच्छति
vikalā dāruṇāñchabdānudgiraṃtī muhurmuhuḥ | kathayasva yathātathyaṃ rāmo rājābhipṛcchati
“แม้เจ้าจะสั่นสะท้าน และเปล่งเสียงคร่ำครวญอันแข็งกร้าวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็จงกล่าวความจริงตามที่เป็น—เพราะพระราชารามทรงไต่ถามเจ้าอยู่”
Dūtāḥ (Rāma’s messengers)
Scene: The woman, trembling and crying out, is urged by the messengers to narrate the truth because King Rāma himself asks; messengers’ posture is firm yet compassionate.
FAQs
Truthful speech (satya) is essential for dharmic resolution—especially when justice is sought from a righteous ruler.
The broader frame is Dharmāraṇya; this verse emphasizes ethical conduct (truth-telling) rather than a particular tirtha’s merit.
None; the instruction is moral—speak truthfully.