ब्रह्मशापं तु सफलं कृत्वा स्वर्गं जगाम किम् । ततो भरत शत्रुघ्नौ चित्रकूटे समागतौ
brahmaśāpaṃ tu saphalaṃ kṛtvā svargaṃ jagāma kim | tato bharata śatrughnau citrakūṭe samāgatau
ครั้นทำให้คำสาปของพราหมณ์บังเกิดผลแล้ว เขาก็เสด็จไปสู่สวรรค์ ต่อจากนั้น ภรตะและศัตรุฆนะได้มาถึงจิตรคูฏ
Narrator (Purāṇic voice; likely Sūta/Lomaharṣaṇa)
Tirtha: Citrakūṭa
Type: peak
Listener: A king addressed as 'rājan' (implied interlocutor)
Scene: A solemn meeting at Citrakūṭa: Bharata and Śatrughna arriving with attendants, the forested hill in the background, hermitage atmosphere, and the weight of news about the father’s passing.
Karmic consequences mature unfailingly; dharma narratives frame suffering as the ripening of prior causes.
Citrakūṭa is again marked as a significant sacred locale connected to Rāma and his family’s dharmic journey.
None.