Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 14
ब्रह्मोवाच । नमोस्त्वनंतरूपाय नीलश्च नमोऽस्तु ते । अविज्ञातस्वरूपाय कैवल्यायामृताय च
brahmovāca | namostvanaṃtarūpāya nīlaśca namo'stu te | avijñātasvarūpāya kaivalyāyāmṛtāya ca
พระพรหมตรัสว่า: ขอนอบน้อมแด่พระองค์ผู้มีรูปอันหาที่สุดมิได้; ขอนอบน้อมแด่พระองค์ โอ้พระนีลกัณฐะ ผู้มีพระศอสีคราม ขอนอบน้อมแด่พระองค์ผู้มีสภาวะอันยากรู้—แด่ไกวัลยะคือความหลุดพ้น และแด่อมฤตะคือความไม่ตาย
Brahmā
Tirtha: Kailāsa
Type: peak
Scene: Brahmā stands with folded hands, offering a profound hymn to Śiva: the Blue-Throated Lord radiates a calm, infinite presence, suggesting both form and the formless absolute; the atmosphere is luminous and still.
FAQs
Śiva is praised as transcendent—of infinite forms yet ultimately beyond full comprehension—and as the very principle of liberation and deathlessness.
The praise occurs in the Kailāsa assembly context (explicitly introduced in the preceding verses).
No formal rite is prescribed; the verse itself functions as a stotra (devotional salutation) suitable for recitation.