Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 30
ज्ञात्वा देवी ययौ तत्र यत्रासौ वृषभध्वजः । तत्क्षणात्पतितो भूमौ धर्मारण्ये नृपोत्तम
jñātvā devī yayau tatra yatrāsau vṛṣabhadhvajaḥ | tatkṣaṇātpatito bhūmau dharmāraṇye nṛpottama
ครั้นเทวีทราบดังนั้น ก็เสด็จไปยังที่ซึ่งพระผู้มีธงวัว (ศิวะ) ประทับอยู่ ในบัดดลนั้นเอง ณ ธรรมารัณยะ พระองค์ทรงล้มลงสู่พื้นดิน โอ้พระราชาผู้ประเสริฐ
Narrator addressing a King (nṛpottama)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Listener: nṛpottama (best of kings)
Scene: The goddess arrives where the Bull-bannered Śiva is; instantly he collapses to the ground in Dharmāraṇya—dramatic, uncanny, and charged with unseen mantra-force.
FAQs
Sacred places are portrayed as stages where divine events unfold; Dharmāraṇya becomes a theologically charged landscape.
Dharmāraṇya is explicitly named as the locale of the divine occurrence.
None directly; it narrates a sudden event occurring in Dharmāraṇya.