Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 42
ब्रह्मविष्णुमहेशाद्यैस्त्वं प्रपन्ना सुरेश्वरि । सावित्री श्रीरुमा चैव त्वं च माता व्यवस्थिता
brahmaviṣṇumaheśādyaistvaṃ prapannā sureśvari | sāvitrī śrīrumā caiva tvaṃ ca mātā vyavasthitā
ข้าแต่เทวีผู้เป็นจอมแห่งเทพทั้งปวง พรหม วิษณุ มเหศวร และเหล่าเทพทั้งหลายล้วนเข้าถึงที่พึ่งในพระองค์ พระองค์ทรงสถิตเป็นสาวิตรี เป็นศรี เป็นอุมา—แท้จริงคือพระมารดาเอง
Viprāḥ (continuing the hymn)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: A luminous Devī enthroned as the universal Mother, with subtle iconographic hints of Sāvitrī (Vedic radiance), Śrī (lotus and abundance), and Umā (mountain-born śakti), while Brahmā, Viṣṇu, and Maheśa stand in añjali seeking refuge.
FAQs
The supreme Śakti is the refuge even of the Trimūrti and manifests as multiple revered goddesses while remaining the one Mother.
The verse functions as a universal Devī-stuti within the Dharmāraṇya setting rather than naming a specific pilgrimage spot.
None directly; the verse teaches śaraṇāgati (taking refuge) as a core devotional stance.