युधिष्ठिर उवाच । अस्य वा बोधने देवा गुणभंगे समाधिषु । एतदाश्चर्यं विप्रर्षे सत्यं सत्यवतीसुत
yudhiṣṭhira uvāca | asya vā bodhane devā guṇabhaṃge samādhiṣu | etadāścaryaṃ viprarṣe satyaṃ satyavatīsuta
ยุธิษฐิระกล่าวว่า “ข้าแต่ฤๅษีผู้ประเสริฐ โอรสแห่งสัตยวตี คือท่านวยาส เหตุอัศจรรย์นี้เป็นความจริงหรือว่า เหล่าเทวะได้เกี่ยวข้องทั้งในการปลุกเขา และในการที่สายธนูขาดลงในยามอยู่ในภาวะดุจสมาธิ?”
Yudhiṣṭhira
Listener: Vyāsa
Scene: A royal inquirer (Yudhiṣṭhira) respectfully questions sage Vyāsa (Satyavatī’s son) about a miraculous incident involving the gods, awakening, and a bowstring breaking during a trance-like state.
Even astonishing events should be tested through truthful inquiry and received from qualified sages.
This verse is narrative-dialogic within Dharmāraṇya; no single tīrtha is explicitly praised in this line.
None is stated; the verse focuses on inquiry about a miraculous occurrence.