Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 49
सूर्यपत्नी सदा संज्ञा सूर्यश्चाश्वस्ततोऽभवत् । ताभ्यां सहाभूत्संयोगो घ्राणे लिंगं निवेश्य च
sūryapatnī sadā saṃjñā sūryaścāśvastato'bhavat | tābhyāṃ sahābhūtsaṃyogo ghrāṇe liṃgaṃ niveśya ca
สัญญาเป็นพระชายาของพระสุริยะเสมอมา และพระสุริยะก็ทรงคลายกังวล ครั้นแล้วจึงเกิดการร่วมสังวาสกับนาง—เมื่อพระองค์ทรงวางลึงค์ไว้ที่รูจมูกของนาง
Unknown (narrative voice within Dharmāraṇya Khaṇḍa; likely Sūta narrating to sages)
Tirtha: Dharmāraṇya (Aśvin-janma-kāraṇa-bhūmi)
Type: kshetra
Scene: Sūrya, reassured, approaches Saṃjñā in mare-form; the union is depicted with symbolic restraint—radiance meeting breath—hinting at the nostril motif as a subtle, esoteric sign of life-force and emergence.
FAQs
Harmony is restored when truth is recognized; the Purāṇic narrative presents cosmic order re-established through rightful union.
The episode continues within Dharmāraṇya, whose sanctity frames the divine reconciliation and ensuing manifestations.
No ritual prescription; this is mythic narration explaining the birth-context of the Aśvins.