Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 31
भक्तिप्रियाय देवाय गणाध्यक्ष नमोस्तु ते । इत्येतैश्च शुभैः स्तोत्रैः स्तूयमानो गणाधिपः । सुप्रीतश्च गणाध्यक्षः तदाऽसौ वाक्यमब्रवीत्
bhaktipriyāya devāya gaṇādhyakṣa namostu te | ityetaiśca śubhaiḥ stotraiḥ stūyamāno gaṇādhipaḥ | suprītaśca gaṇādhyakṣaḥ tadā'sau vākyamabravīt
ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ผู้เป็นเทพผู้ทรงโปรดภักติ ผู้เป็นประมุขแห่งคณะคณะคณา (คณะคณะบริวาร) ด้วยบทสรรเสริญอันเป็นมงคลเหล่านี้ เมื่อถูกสรรเสริญแล้ว พระคณาธิปะทรงปีติยิ่ง ครั้นแล้วพระคณาธยักษ์จึงตรัสถ้อยคำนี้
Narrator (contextual; verse introduces Gaṇeśa’s forthcoming speech)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: A group of devas stand in reverent posture in a forest-kshetra (Dharmāraṇya), hands folded, offering auspicious hymns to Gaṇādhipa; Gaṇeśa, serene and pleased, prepares to speak.
FAQs
Sincere bhakti and auspicious praise draw divine grace; the deity responds when devotion is heartfelt.
Dharmāraṇya (the sacred forest/region) is the setting, where Gaṇeśa’s favor becomes a protective force.
Stotra-stuti (hymnic praise) is highlighted as the devotional act that pleases Gaṇeśa.