Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 1
ऋषय ऊचुः । साधुसाधु महाभाग त्वया कथितमुत्तमम् । आख्यानं पुनरन्यत्र विचित्रं वक्तुमर्हसि
ṛṣaya ūcuḥ | sādhusādhu mahābhāga tvayā kathitamuttamam | ākhyānaṃ punaranyatra vicitraṃ vaktumarhasi
เหล่าฤๅษีกล่าวว่า: “สาธุ สาธุ โอ้ท่านผู้มีบุญวาสนา! ถ้อยคำอันประเสริฐที่ท่านกล่าวนั้นยอดเยี่ยมยิ่ง บัดนี้ท่านพึงเล่าอาขยานอันน่าอัศจรรย์จากถิ่นอื่นอีกเรื่องหนึ่งเถิด”
Ṛṣayaḥ (the sages)
Listener: Sūta (implied addressee)
Scene: A forest hermitage assembly: seated sages with matted locks and deer-skins, hands folded in praise, requesting another wondrous account from the narrator.
FAQs
Reverent listening and requesting dharma-kathā is itself a valued practice, sustaining transmission of sacred teaching.
No tīrtha is named; the verse is part of the recitation framework.
None; it is a request for further narration.