Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 32
राज्ञ्युवाच । श्रुतं सर्वमशेषेण प्राग्जन्मचरेितं मया । जातं च महदाश्चर्यं भक्तिश्च मम चेतसि । अथान्यच्छ्रोतुमिच्छामि त्रिकालज्ञ महामते । इदं शरीरमुत्सृज्य यास्यावः कां गतिं पुनः
rājñyuvāca | śrutaṃ sarvamaśeṣeṇa prāgjanmacareिtaṃ mayā | jātaṃ ca mahadāścaryaṃ bhaktiśca mama cetasi | athānyacchrotumicchāmi trikālajña mahāmate | idaṃ śarīramutsṛjya yāsyāvaḥ kāṃ gatiṃ punaḥ
พระมเหสีกล่าวว่า “ข้าพเจ้าได้สดับเรื่องราวแห่งการประพฤติในชาติก่อนโดยสิ้นเชิงแล้ว ความอัศจรรย์ใหญ่และภักติได้บังเกิดในดวงใจของข้าพเจ้า บัดนี้ โอ้มหามติผู้รู้กาลทั้งสาม ข้าพเจ้าปรารถนาจะฟังอีกว่า ครั้นละสังขารนี้แล้ว เราจักไปสู่คติใดอีกเล่า?”
Queen (Rājñī)
Listener: tri-kāla-jña mahāmati (seer/sage)
Scene: In a royal chamber, the queen, moved by the tale of past life, sits with folded hands and earnest eyes, questioning a serene tri-kāla-jña sage about the destination after death; the atmosphere is contemplative and devotional.
FAQs
Listening to sacred history awakens bhakti, and sincere inquiry into life-after-death is presented as a dharmic pursuit.
No new site is named in this verse; it continues the sacred Śiva-kṣetra narrative context of the chapter.
No explicit rite is prescribed; the spiritual practice implied is śravaṇa (devotional listening) and inquiry.