Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 120
देव्युवाच । सोऽस्मत्कथां महापुण्यां कदाचिच्छृणुयाद्यदि । निस्तीर्य दुर्गतिं सर्वामिमं लोकं प्रयास्यति
devyuvāca | so'smatkathāṃ mahāpuṇyāṃ kadācicchṛṇuyādyadi | nistīrya durgatiṃ sarvāmimaṃ lokaṃ prayāsyati
พระเทวีตรัสว่า “หากผู้ใดได้สดับเรื่องเล่าศักดิ์สิทธิ์ของเรานี้อันเปี่ยมมหาบุญสักครั้งหนึ่ง ผู้นั้นย่อมข้ามพ้นทุคติทั้งปวง แล้วบรรลุถึงโลกอันเป็นมงคลนี้”
Devī (the Goddess)
Scene: Devī speaks a boon-like assurance to an audience; her presence is luminous, protective, and authoritative; listeners appear relieved as dark clouds of ‘durgati’ disperse.
FAQs
Even hearing the sacred narrative is proclaimed as a powerful act that removes misfortune and leads to an auspicious spiritual destination.
No specific tīrtha is named in this phalaśruti; it emphasizes the merit of śravaṇa itself.
Śravaṇa (hearing) of the Devī’s mahāpuṇya-kathā, presented as a meritorious devotional act.