Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 78
आनंदयसि मे चेतः प्रेम्णा संभाषणादिव । अद्य मे तव पादाब्जशरणस्य कृतैनसः । शांतिं कुरु महाभाग येनाहं सुखमाप्नुयाम्
ānaṃdayasi me cetaḥ premṇā saṃbhāṣaṇādiva | adya me tava pādābjaśaraṇasya kṛtainasaḥ | śāṃtiṃ kuru mahābhāga yenāhaṃ sukhamāpnuyām
ท่านยังความปีติแก่ดวงใจของข้าพเจ้า ประหนึ่งถ้อยสนทนาอันเปี่ยมรัก วันนี้แม้ข้าพเจ้าจะมีบาป ก็ได้เข้าพึ่งพาดอกบัวแห่งพระบาทของท่านแล้ว; โอ้ผู้มีบุญยิ่ง โปรดประทานความสงบ เพื่อข้าพเจ้าจะได้ถึงสุขสวัสดิ์
Unnamed petitioner/king (addressing Gautama)
Scene: A penitent supplicant bows at the sage’s feet, hands folded, expressing that affectionate words delight his heart; he confesses sin and begs for peace and well-being.
FAQs
Śaraṇāgati—humble refuge in a righteous guide—opens the way to peace and purification beyond mere self-effort.
No specific tīrtha is named; the verse emphasizes refuge and the quest for śānti.
The act of taking refuge (śaraṇa) and seeking śānti; the detailed expiation is given in the following verses.