Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 72
श्रुत्वा च ते तया साध्व्या पूजितं परमं मुनिम् । अनुग्रहवतं तस्यै श्रुत्वा हर्षं परं ययुः
śrutvā ca te tayā sādhvyā pūjitaṃ paramaṃ munim | anugrahavataṃ tasyai śrutvā harṣaṃ paraṃ yayuḥ
ครั้นได้ยินว่าแม่สาธวีผู้นั้นได้บูชามหาฤๅษีผู้ประเสริฐ และได้ยินด้วยว่าท่านทรงโปรดปรานอนุเคราะห์แก่นาง เขาทั้งหลายก็เปี่ยมด้วยปีติยิ่ง
Narrator (contextual; not explicit in snippet)
Scene: Relatives, hearing of the girl’s worship and the sage’s favor, brighten with astonished joy; hands rise in gratitude, faces softened by relief.
FAQs
When the virtuous honor holiness, grace naturally follows, and the community rejoices in that upliftment.
No location is named; the emphasis is on the merit arising from pūjā and anugraha.
Pūjā (reverential worship) of a sage is the key devotional act referenced.