Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 44
अथांबराद्द्रुतं पेतुर्दिव्याः कुसुमवृष्टयः । प्रणेदुर्देवतूर्याणि देवाश्च ननृतुर्जगुः
athāṃbarāddrutaṃ peturdivyāḥ kusumavṛṣṭayaḥ | praṇedurdevatūryāṇi devāśca nanṛturjaguḥ
แล้วทันใดนั้น จากท้องฟ้าก็บังเกิดสายฝนแห่งดอกไม้ทิพย์โปรยปราย เครื่องดุริยางค์ของเหล่าเทวะกึกก้อง และเหล่าเทพก็ร่ายรำขับขานด้วยความปีติ
Narrator (Purāṇic narrator; contextually Sūta/compilers’ narrative voice)
Scene: A vast sky opening into a shower of celestial blossoms; devas in bright garments dance in a semicircle while conches, kettledrums, and cymbals resound; the ground below is carpeted with flowers, signaling divine approval.
FAQs
Divine celebration (flowers, music, dance) symbolizes cosmic assent and the auspiciousness of a sacred encounter.
No specific tīrtha is named in this verse; it describes a general auspicious, heaven-sent celebration within the chapter’s narrative.
None explicitly; the verse depicts divine omens rather than prescribing a vrata, dāna, snāna, or japa.