Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 62
यच्च तप्तं तपः सर्वं तच्छिवाय निवेदय । भुंजानश्च पठन्वापि शयानो विहरन्नपि । पश्यञ्छृण्न्ववदन्गृह्णञ्छिवमेवानुचिंतय
yacca taptaṃ tapaḥ sarvaṃ tacchivāya nivedaya | bhuṃjānaśca paṭhanvāpi śayāno viharannapi | paśyañchṛṇnvavadangṛhṇañchivamevānuciṃtaya
และตบะอันใดที่ได้บำเพ็ญมา จงน้อมถวายทั้งหมดแด่พระศิวะ ไม่ว่ากำลังกินหรือกำลังอ่าน กำลังนอนหรือกำลังดำเนินไป; ไม่ว่ากำลังเห็น กำลังได้ยิน กำลังกล่าว หรือกำลังหยิบจับ—จงระลึกภาวนาถึงพระศิวะเพียงผู้เดียวเสมอ
Unknown (narrative instruction within Brahmottarakhaṇḍa; speaker not explicit in the snippet)
Tirtha: Śiva-smaraṇa (antar-tīrtha)
Type: kshetra
Scene: A montage of daily activities—eating, reading scripture, lying down, walking—each overlaid with a subtle luminous Śiva-liṅga or Śiva silhouette in the heart-space; sensory scenes (seeing, hearing, speaking, receiving) all threaded by a continuous mantra ribbon.
FAQs
True dharma is continuous God-remembrance—dedicating all effort to Śiva and keeping awareness of him through every action.
No tīrtha is cited; the focus is inner practice (anuciṃtanā) rather than sacred geography.
Nivedana (dedicating one’s tapas to Śiva) and uninterrupted smaraṇa of Śiva during all daily activities.