तेन मंत्रानुभावेन ममांगं कलुषोज्झितम् । स्प्रष्टुं न शक्यते पुंभिः सपापैर्देवैवर्जितैः
tena maṃtrānubhāvena mamāṃgaṃ kaluṣojjhitam | spraṣṭuṃ na śakyate puṃbhiḥ sapāpairdevaivarjitaiḥ
ด้วยอานุภาพแห่งมนตร์นั้น กายของข้าพเจ้าบริสุทธิ์พ้นมลทินแล้ว; บุรุษผู้แบกบาปและไร้จริยธรรมแห่งทวยเทพย่อมแตะต้องข้าพเจ้าไม่ได้
Queen
Scene: A radiant, purified queen stands with a subtle aura (tejas) formed by mantra; shadowed figures representing sinful men recoil, unable to approach her sanctity.
Mantra joined with purity (śauca) transforms the practitioner; sin and ungodly conduct obstruct spiritual proximity.
No tīrtha is mentioned; the emphasis is on inner sanctity produced by Śaiva mantra.
Mantra practice and purity are implied as necessary disciplines for spiritual protection and sanctity.