Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 111
वाक्पतिर्नैव ते वक्तुं स्वरूपं वेद नर्मदे । कथं गुणानहं देवि त्वदीयाञ्ज्ञातुमुत्सहे
vākpatirnaiva te vaktuṃ svarūpaṃ veda narmade | kathaṃ guṇānahaṃ devi tvadīyāñjñātumutsahe
ข้าแต่นรมทา แม้พระวากปติ ผู้เป็นเจ้าแห่งวาจา ก็ยังไม่อาจรู้วิธีพรรณนาพระรูปของพระองค์ได้แท้จริง แล้วข้าแต่พระเทวี ข้าพเจ้าจะบังอาจรู้และกล่าวถึงพระคุณของพระองค์ได้อย่างไร
Vyāsa (humble self-effacement within the stotra)
Tirtha: Narmadā (Revā)
Type: kshetra
Scene: A lone devotee sits by the Narmadā in twilight, manuscript lowered, hands folded; above, a subtle, vast presence of the Devī suggested by light on water rather than a fully formed figure—signifying ineffability; Vākpati (Bṛhaspati) appears as a learned figure rendered speechless.
FAQs
The divine is ultimately beyond complete description; humility is a mark of authentic devotion and scriptural praise.
Narmadā (Revā) as a living goddess-tīrtha whose greatness surpasses speech.
No explicit ritual; the verse models the devotional attitude (bhāva) appropriate for stotra.