ध्यायमानस्ततः काले अपश्यं पक्षिणं परम् । हारकुन्देन्दुसंकाशं बकं गोक्षीरपाण्डुरम्
dhyāyamānastataḥ kāle apaśyaṃ pakṣiṇaṃ param | hārakundendusaṃkāśaṃ bakaṃ gokṣīrapāṇḍuram
ครั้นเมื่อข้าพเจ้าดำรงอยู่ในสมาธิ ณ กาลนั้น ก็ได้เห็นนกอันน่าอัศจรรย์ยิ่ง—นกกระเรียน สว่างดุจพวงมาลัย ดอกมะลิ และจันทร์เพ็ญ ขาวนวลดุจน้ำนมโค
Mārkaṇḍeya
Tirtha: Revā (Narmadā) tirtha-region (Revākhaṇḍa frame)
Type: kshetra
Scene: A lone ascetic in meditation amid an endless, dark, wave-tossed expanse; a luminous milk-white crane appears, its body shining like moonlight and jasmine garlands, becoming the focal point of wonder.
Steady meditation culminates in divine signs and revelations, even in the darkest cosmic conditions.
No geographic tīrtha is named; the focus is on a visionary encounter during pralaya.
Meditation (dhyāna) is the implied discipline leading to the vision.