Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 29
भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्या यावत्तवाम्भो नहि संश्रयन्ति । स्पृष्टं करैश्चन्द्रमसो रवेश्चेत्तद्देवि दद्यात्परमं पदं तु
bhramanti tāvannarakeṣu martyā yāvattavāmbho nahi saṃśrayanti | spṛṣṭaṃ karaiścandramaso raveścettaddevi dadyātparamaṃ padaṃ tu
เหล่ามนุษย์ย่อมเร่ร่อนในนรกตราบใดที่ยังไม่พึ่งพิงสายน้ำของพระองค์ หากได้สัมผัสน้ำของพระองค์ซึ่งต้องแสงจันทร์และแสงอาทิตย์แล้ว โอ้พระแม่เทวี น้ำนี้ย่อมประทานบรมสถานอันสูงสุดอย่างแท้จริง
Devotees/dvijas in stuti; narrated within the Revā-khaṇḍa frame
Tirtha: Revā (Narmadā)
Type: river
Scene: Two contrasted panels: on one side, shadowy naraka imagery of wandering mortals; on the other, a radiant river scene where Revā’s waters sparkle with sunbeams and moonlight, a devotee touching the water and ascending toward a luminous ‘supreme state’.
FAQs
Taking refuge in a sacred tīrtha is presented as a transformative act that reverses suffering and leads toward the highest goal.
Revā/Narmadā—her waters are said to confer the ‘supreme state’ when approached with faith.
Implicitly, touching/using the river water (snāna, ācamana, or contact) is praised as salvific.