Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 47
शरण्यं मामनुप्राप्तं विद्धि त्वं नृपसत्तम । महद्भूतभयाद्रक्ष यदि शक्नोषि पार्थिव
śaraṇyaṃ māmanuprāptaṃ viddhi tvaṃ nṛpasattama | mahadbhūtabhayādrakṣa yadi śaknoṣi pārthiva
“ขอพระองค์ผู้เป็นยอดแห่งกษัตริย์ จงทรงทราบว่า ข้าพระองค์มาถึงเพื่อขอพึ่งพระบารมี โอ้ผู้ครองแผ่นดิน หากทรงสามารถ ขอทรงคุ้มครองข้าพระองค์จากความหวาดกลัวต่อภูตอันยิ่งใหญ่นั้น”
Yājñavalkya
Scene: In Janaka’s court, Yājñavalkya stands with folded hands, declaring himself a refugee and pleading for protection from the mighty being’s terror.
FAQs
Śaraṇāgati (seeking refuge) is presented as a dharmic act; it also tests whether worldly protectors can truly shield one from cosmic consequences.
Not a single tīrtha is named in this verse; the Revā Khaṇḍa context ties the teaching to the sacred Narmadā landscape.
No rite is prescribed; the verse focuses on the ethical duty of protection and the humility of requesting refuge.