Previous Verse
Next Verse

Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 3

सर्वभूतमयं तात मनुना सह सुव्रत । भूयो ववन्दे चरणौ सर्वदेवनमस्कृतौ

sarvabhūtamayaṃ tāta manunā saha suvrata | bhūyo vavande caraṇau sarvadevanamaskṛtau

โอ้ผู้เป็นที่รัก ผู้มีปณิธานอันประเสริฐ! ข้าพเจ้าพร้อมด้วยมนูได้กราบนอบน้อมอีกครั้งต่อพระบาทของพระผู้แผ่ซ่านในสรรพสัตว์—พระบาทที่เทพทั้งปวงสักการะ

सर्वभूतमयम्consisting of all beings; all-pervading
सर्वभूतमयम्:
Karma (Object/कर्म)
TypeAdjective
Rootसर्व-भूत-मय (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया-विभक्ति (Accusative/2nd), एकवचन (Singular); विशेषण (महादेवम् इत्यादेः)
तातO dear one/father
तात:
Sambodhana (Address/सम्बोधन)
TypeNoun
Rootतात (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, सम्बोधन-विभक्ति (Vocative), एकवचन (Singular)
मनुनाwith Manu
मनुना:
Sahakari/Karana (Instrument/Associate)
TypeNoun
Rootमनु (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, तृतीया-विभक्ति (Instrumental/3rd), एकवचन (Singular)
सहtogether with
सह:
Sahartha (Association/सहार्थ)
TypeIndeclinable
Rootसह (अव्यय)
Formअव्यय—सह-प्रयोगे (particle: 'together with')
सुव्रतO one of good vows
सुव्रत:
Sambodhana (Address/सम्बोधन)
TypeNoun
Rootसु-व्रत (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, सम्बोधन-विभक्ति (Vocative), एकवचन (Singular)
भूयःagain; further
भूयः:
Kriya-visheshaṇa (Adverbial/क्रियाविशेषण)
TypeIndeclinable
Rootभूयः (अव्यय)
Formअव्यय—पुनरर्थक-क्रियाविशेषण (adverb: 'again/further')
ववन्देI bowed; I saluted
ववन्दे:
Kriya (Action/क्रिया)
TypeVerb
Rootवन्द् (धातु)
Formलिट्-लकार (Perfect), उत्तम-पुरुष (1st person), एकवचन (Singular), आत्मनेपद
चरणौ(two) feet
चरणौ:
Karma (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootचरण (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया-विभक्ति (Accusative/2nd), द्विवचन (Dual)
सर्वदेवनमस्कृतौworshipped by all the gods
सर्वदेवनमस्कृतौ:
Karma (Object/कर्म)
TypeAdjective
Rootसर्व-देव-नमस्कृत (प्रातिपदिक; सर्व + देव + नमस्कृत)
Formक्त-प्रत्ययान्त (PPP), पुंलिङ्ग, द्वितीया-विभक्ति (Accusative/2nd), द्विवचन (Dual); विशेषण (चरणौ)

Mārkaṇḍeya

Tirtha: Śiva-caraṇa-darśana at Trikūṭa (implied)

Type: peak

Listener: Addressed to 'tāta' and 'suvrata' within the frame; broader listener-frame aligns with Yudhiṣṭhira’s later query

Scene: Mārkaṇḍeya and Manu together bow low at Śiva’s feet on the summit; the gods in the background also incline, emphasizing universal reverence; the scene is calm, luminous, and centered on the feet.

M
Manu
M
Mahādeva
D
Devas

FAQs

Humility and repeated reverence (namaskāra) to the all-pervading Lord is affirmed as a universal dharmic act—even the gods worship his feet.

The verse centers on worship at the Lord’s seat on the peak (Trikūṭa context), emphasizing the sanctity of that divine presence.

Namaskāra/praṇāma—bowing at the feet of the Lord, framed as repeated devotional practice.