Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 98
त्वं विष्णुस्त्वं जगन्नाथो ब्रह्मरूपः सनातनः । इन्द्रस्त्वं देवदेवेश सुरनाथ नमोऽस्तु ते
tvaṃ viṣṇustvaṃ jagannātho brahmarūpaḥ sanātanaḥ | indrastvaṃ devadeveśa suranātha namo'stu te
พระองค์คือวิษณุ พระองค์คือชคันนาถ พระองค์คือผู้เป็นนิรันดร์ผู้มีรูปเป็นพรหมา พระองค์คืออินทร์ โอ้เทวเทเวศะ ผู้เป็นเจ้าเหนือเทพทั้งปวง โอ้สุรนาถ ขอนอบน้อมแด่พระองค์
A devotee/narratorial voice within Revā Khaṇḍa (stuti-context; precise speaker not stated in the snippet)
Tirtha: Revā tīrtha (contextual)
Type: kshetra
Scene: A devotee with folded hands before a radiant, multi-aspect Lord: subtle iconographic hints of Viṣṇu (chakra), Brahmā (four-faced aura), and Indra (vajra motif) unified in one luminous form; river-ghat lamps in foreground.
FAQs
The Supreme is praised as the one reality appearing as many deities—encouraging unified devotion beyond sectarian division.
The Revā/Narmadā context frames the hymn; the verse itself is theological rather than site-specific.
Namaskāra (homage) and stuti (praise) are implied; no detailed ritual is specified.