Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 81
प्राणादिष्टतमं देव तस्माद्रक्षितुमर्हसि । यदि तेऽहमनुग्राह्यो वध्यो वा सुरसत्तम
prāṇādiṣṭatamaṃ deva tasmādrakṣitumarhasi | yadi te'hamanugrāhyo vadhyo vā surasattama
ข้าแต่พระผู้เป็นเทพ ผู้เป็นที่รักยิ่งกว่าชีวิตของข้าพเจ้า เพราะเหตุนั้นพระองค์พึงคุ้มครองข้าพเจ้า ข้าแต่ผู้ประเสริฐเหนือเทพทั้งปวง ไม่ว่าพระองค์จะทรงโปรดปรานหรือจะทรงประหาร ขึ้นอยู่กับพระองค์แต่ผู้เดียว
Bāṇa
Tirtha: Revā-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Listener: Bhārata
Scene: A devotee speaks with calm intensity: one hand on the heart (prāṇa-priyatā), the other in añjali; Śiva stands as the unmoved witness, suggesting that fate—life or death—rests in divine hands.
FAQs
True devotion culminates in śaraṇāgati—placing one’s protection and fate entirely in Śiva’s hands.
The immediate focus is devotional surrender to Śiva within the Revā Khaṇḍa setting (the Narmadā/Revā sacred landscape), rather than naming a single tirtha in this verse.
None explicitly; the verse expresses prayerful surrender rather than a specific vrata, dāna, or snāna.