नलेश्वरं च मार्कण्डं शुक्लतीर्थमतः परम् । व्यासेश्वरं परं तीर्थं तत्र सिद्धेश्वरं तथा
naleśvaraṃ ca mārkaṇḍaṃ śuklatīrthamataḥ param | vyāseśvaraṃ paraṃ tīrthaṃ tatra siddheśvaraṃ tathā
และมีนเลศวรกับมารกัณฑะ; ถัดไปคือศุกลตีรถะ อันประเสริฐยิ่ง อีกทั้งมีตีรถะสูงสุดแห่งวยาเสศวร และที่นั่นเองมีสิทธิเศวรด้วย
Skanda (deduced from Revā Khaṇḍa pilgrimage narration style)
Tirtha: Śukla-tīrtha; Vyāseśvara-tīrtha; Siddheśvara (with Naleśvara, Mārkaṇḍa as associated stations)
Type: ghat
Scene: A pilgrim party walks along the Narmadā bank; small shrines appear in sequence—Naleśvara, Mārkaṇḍa, Śukla-tīrtha, Vyāseśvara, Siddheśvara—each marked by a liṅga under trees, with river glinting behind.
Tīrthas preserve the memory of sages and siddhas—pilgrimage is portrayed as entering their sanctified presence through Śiva’s shrines.
Naleśvara, Mārkaṇḍa, Śukla-tīrtha, Vyāseśvara, and Siddheśvara are named as important stations.
No direct ritual is given; the verse serves as a navigational list of sacred destinations.