Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 110
त्रिकालं जप्त्वा मासोत्थं शिवाग्रे च त्रिमासिकम् । मासं जप्त्वाथ वर्षोत्थं वर्षं जप्त्वा शताब्दिकम्
trikālaṃ japtvā māsotthaṃ śivāgre ca trimāsikam | māsaṃ japtvātha varṣotthaṃ varṣaṃ japtvā śatābdikam
เมื่อสวดภาวนาในสามกาล (ยามเช้า เที่ยง เย็น) ย่อมได้บุญประหนึ่งบำเพ็ญหนึ่งเดือน; และหากสวดต่อหน้าพระศิวะตลอดสามเดือน ย่อมได้ผลแห่งวัตรสามเดือน. สวดหนึ่งเดือนย่อมได้ผลหนึ่งปี; สวดหนึ่งปีย่อมได้ผลแห่งพิธีบำเพ็ญร้อยปี
Sūta (deduced from immediate narrative context of Revā Khaṇḍa narration)
Tirtha: Śiva-sannidhi in Revākhaṇḍa (contextual)
Type: temple
Scene: A devotee recites at three sandhyās before a Śiva-liṅga; the sun’s positions (dawn, zenith, dusk) appear in a triptych; a calendar-like motif shows month, year, century as expanding halos of merit.
FAQs
Consistent sacred recitation (japa), especially before Śiva, multiplies merit beyond ordinary measures.
The Revā (Narmadā) sacred landscape is implied through the ‘tīrthāvali’ context of Revā Khaṇḍa.
Japa at the three daily sandhyās, and sustained recitation for a month, three months, or a year—ideally in Śiva’s presence.