Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 47
मरणाद्यां गतिं यासि न तां वेद्मि द्विजाधम । एवमुक्तः स्मितं कृत्वा देवदेवो महेश्वरः
maraṇādyāṃ gatiṃ yāsi na tāṃ vedmi dvijādhama | evamuktaḥ smitaṃ kṛtvā devadevo maheśvaraḥ
เจ้าจะประสบชะตากรรมเช่นไรเมื่อตายไป ข้าไม่อาจรู้ได้ โอ ผู้ต่ำต้อยที่สุดในหมู่พราหมณ์! เมื่อถูกกล่าวเช่นนั้น พระมเหศวร เทพแห่งทวยเทพ จึงทรงแย้มพระสรวล
Baṭu (first pāda/line), then Narrator describing Śiva’s response
Listener: Not specified in excerpt
Scene: Śiva addresses a ‘worst of dvijas’ with a sharp line about unknown fate after death, then smiles—hinting at both reprimand and forthcoming rescue.
FAQs
Even amid harsh speech and moral crisis, Śiva’s sovereign freedom and compassion can transform the outcome.
The Revā (Narmadā) tīrtha region where Śiva’s līlā leads to the manifestation of Bhārabhūteśvara.
None in this verse; it marks the turning point toward Śiva’s restorative act.