युधिष्ठिर उवाच । भारभूतीति विख्यातं तीर्थं सर्वगुणान्वितम् । श्रोतुमिच्छामि विप्रेन्द्र परं कौतूहलं हि मे
yudhiṣṭhira uvāca | bhārabhūtīti vikhyātaṃ tīrthaṃ sarvaguṇānvitam | śrotumicchāmi viprendra paraṃ kautūhalaṃ hi me
ยุธิษฐิระกล่าวว่า: โอ้พราหมณ์ผู้ประเสริฐ ข้าปรารถนาจะฟังเรื่องตีรถะอันเลื่องนามว่า ภารภูติ ซึ่งเพียบพร้อมด้วยคุณความดีทั้งปวง เพราะความใคร่รู้ของข้านั้นยิ่งนัก
Yudhiṣṭhira
Tirtha: Bhārabhūti-tīrtha
Type: kshetra
Listener: Mārkaṇḍeya
Scene: Yudhiṣṭhira, composed and earnest, addresses Mārkaṇḍeya with folded hands; the river and shrine remain in the background, signaling a pause before the legend unfolds.
Dharma is strengthened by sincere inquiry; asking about tīrthas and their origins is itself a devotional act.
Bhārabhūti Tīrtha, described as ‘endowed with all virtues’ (sarva-guṇānvitam).
None; the verse establishes the dialogic request to hear the tīrtha’s greatness and origin.