एतमेव पुरा प्रश्नं पृष्टवाञ्जनमेजयः । वैशंपायनसंज्ञं तु शिष्यं द्वैपायनस्य ह
etameva purā praśnaṃ pṛṣṭavāñjanamejayaḥ | vaiśaṃpāyanasaṃjñaṃ tu śiṣyaṃ dvaipāyanasya ha
คำถามนี้เอง ในกาลก่อน พระชนเมชยะได้ทูลถามผู้มีนามว่าไวศัมปายนะ ศิษย์ของทไวปายนะ (วยาสะ)
Sūta
Tirtha: Revā/Narmadā tīrtha inquiry (framed by Janamejaya’s question)
Listener: Śaunaka and sages
Scene: A royal court-sacrifice setting: King Janamejaya respectfully questions sage Vaiśaṃpāyana; Vyāsa’s presence is implied as the guru in the background, emphasizing lineage.
Sacred knowledge is preserved through guru-śiṣya lineage; sincere questioning (praśna) is itself a Dharmic act.
Not named here; the verse establishes the narrative pedigree for teachings about Revā/Narmadā tīrthas.
None; it frames the authority of the coming tīrtha-mahātmya by citing earlier royal inquiry.