Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 25
राजोवाच । यन्मयाऽपकृतं तात तवाज्ञानवशाद्बहु । प्रसादये त्वां तत्राहं न मे त्वं क्रोद्धुमर्हसि
rājovāca | yanmayā'pakṛtaṃ tāta tavājñānavaśādbahu | prasādaye tvāṃ tatrāhaṃ na me tvaṃ kroddhumarhasi
พระราชาตรัสว่า: "ข้าแต่ท่านบิดา ความผิดมหันต์ใดๆ ที่ข้าพเจ้าได้กระทำต่อท่านด้วยความเขลา ข้าพเจ้าขอขมาต่อท่าน ขอท่านอย่าได้โกรธเคืองข้าพเจ้าเลย"
Rājā (the King)
Scene: A remorseful king, hands folded, addresses an elder sage as ‘father,’ pleading for forgiveness; attendants and a royal setting frame the moral tension.
FAQs
Admitting fault as born of ignorance and seeking forgiveness is upheld as a dharmic means of restoring harmony.
No site is named in this verse; it is a moral and relational moment within the Revā Khaṇḍa narrative.
The practice is interpersonal expiation—seeking pardon/appeasement (prasādana, kṣamā-yācñā).