Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । एवं संस्तूयमानस्तु ब्रह्माद्यैर्मुनिपुंगवैः । ब्रह्मलोकगतैस्तत्र संजहार जगत्प्रभुः
śrīmārkaṇḍeya uvāca | evaṃ saṃstūyamānastu brahmādyairmunipuṃgavaiḥ | brahmalokagataistatra saṃjahāra jagatprabhuḥ
ศรีมารกัณฑेयกล่าวว่า: “เมื่อพระพรหมเป็นต้น และเหล่ามุนีผู้ประเสริฐซึ่งถึงพรหมโลกได้สรรเสริญพระองค์ ณ ที่นั้นแล้ว พระผู้เป็นเจ้าแห่งจักรวาลก็ทรงถอนการปรากฏนั้นกลับไป”
Mārkaṇḍeya
Scene: In a radiant Brahmaloka court, Brahmā and great sages offer hymns; the Lord of the universe, after receiving praise, gently retracts the manifested form into a subtle brilliance.
FAQs
Divine manifestations appear for protection and instruction, and withdraw when their purpose is fulfilled—yet devotion and praise remain the enduring path.
This verse is primarily narrative and cosmological; it does not directly glorify a named tirtha.
No explicit rite; stuti (praise) is the implied devotional act.