Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 41
पुनर्गर्भं पुनर्धात्रीमेनस्तस्य प्रधावति । अष्टमे मास्यतो गर्भो जातः प्राणैर्वियुज्यते
punargarbhaṃ punardhātrīmenastasya pradhāvati | aṣṭame māsyato garbho jātaḥ prāṇairviyujyate
บาปย่อมพุ่งเข้าหาทารกในครรภ์ครั้งแล้วครั้งเล่า แม้ต่อมารดาผู้ทรงครรภ์ด้วย ดังนั้นหากคลอดในเดือนที่แปด เด็กนั้นย่อมพรากจากปราณ (ลมหายใจชีวิต) และมิอาจดำรงอยู่
Sūta (deduced for Āvantya Khaṇḍa narrative frame)
Listener: Bhārata (addressed)
Scene: A moral allegory: shadowy ‘pāpa’ forces rushing toward a womb, while protective mantras/auspicious symbols form a shield; a sage warns of eighth-month birth fragility.
FAQs
Pregnancy is portrayed as a vulnerable, sacred period requiring purity and protection; dharma safeguards both mother and child.
No particular tīrtha is named; the verse is ethical-physiological instruction within the Revā Khaṇḍa context.
No specific rite is stated here; the emphasis is on protective conduct and the seriousness of prenatal care.