Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 30
स्वकर्मविहितान्येव दृश्यन्ते यैस्तु मानवाः । ततो जन्म ततो मृत्युः सर्वजन्तुषु भारत
svakarmavihitānyeva dṛśyante yaistu mānavāḥ | tato janma tato mṛtyuḥ sarvajantuṣu bhārata
มนุษย์ทั้งหลายปรากฏว่ารับสภาพที่กำหนดไว้ด้วยกรรมของตนเองโดยแท้ จากกรรมนั้นจึงมีการเกิด และจากกรรมนั้นจึงมีความตายแก่สรรพสัตว์ทั้งปวง โอ ภารตะ
Unknown (contextual narrator within Revā Khaṇḍa)
Tirtha: Revā (Narmadā) region (contextual)
Type: kshetra
Listener: Bhārata
Scene: A contemplative teacher addressing ‘Bhārata’, with a wheel of saṃsāra behind—figures rising to birth and falling to death, each linked by threads labeled ‘karma’.
FAQs
Karma is the engine of saṃsāra: deeds mature into lived conditions, repeatedly producing birth and death.
No specific place is praised in this verse; it provides universal karmic philosophy within the Revā Khaṇḍa context.
None directly; it establishes the principle motivating dharmic living and tīrtha-sevā.