इति संहारमतुलं दृष्टवान्राजसत्तम । नष्टचन्द्रार्ककिरणमभूदेतच्चराचरम्
iti saṃhāramatulaṃ dṛṣṭavānrājasattama | naṣṭacandrārkakiraṇamabhūdetaccarācaram
ดังนี้แล โอ้ราชาผู้ประเสริฐ ข้าพเจ้าได้เห็นการทำลายล้างอันหาที่เปรียบมิได้ รัศมีแห่งจันทร์และสุริยะดับสูญ และสรรพสิ่งทั้งเคลื่อนไหวและนิ่งสงบถูกความมืดปกคลุม
Narrator (addressing a king: rājasattama)
Tirtha: Revā-khaṇḍa (cataclysm episode)
Type: kshetra
Listener: Best of kings (rājasattama)
Scene: A scene of incomparable destruction: sun and moonlight extinguished; the moving and unmoving world sinks into darkness.
All cosmic lights and supports are impermanent; lasting refuge is sought in dharma and the divine reality beyond creation and dissolution.
The Revā Khaṇḍa context remains the Narmadā sacred region, though this verse highlights a universal pralaya-vision rather than a specific locale.
None is stated in this verse.