Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 44
एते कल्पा मया ख्याता न मृता येषु नर्मदा । मायूरं पञ्चदशमं कौर्मं चैवात्र षोडशम्
ete kalpā mayā khyātā na mṛtā yeṣu narmadā | māyūraṃ pañcadaśamaṃ kaurmaṃ caivātra ṣoḍaśam
กัลปะเหล่านี้เราได้ประกาศแล้ว ซึ่งในกัลปะเหล่านั้นนรมทาไม่เคยดับสูญ มายุระเป็นกัลปะที่สิบห้า และที่นี่กูรมะเป็นกัลปะที่สิบหก
A Purāṇic narrator (closing the enumeration and extending beyond fourteen)
Tirtha: Revā/Narmadā
Type: river
Listener: King (nṛpati/nṛpaśreṣṭha) in the chapter’s dialogue
Scene: The narrator points to the flowing Revā while cosmic age-wheels (kalpa-cakras) revolve in the sky; the river remains steady, luminous, and unbroken, symbolizing ‘not ceased’ through time.
FAQs
Narmadā’s Mahātmya is asserted as continuous and expansive—her sacred presence is counted across many cosmic ages.
Narmadā/Revā, presented as an enduring, ever-established tīrtha.
None explicitly; the verse functions as a doctrinal summary to strengthen pilgrimage devotion to Narmadā.