Shiva Purana — Vayaviya Samhita, Shloka 34
नैमित्तिकविधिक्रमः
Occasional Rites and Their Procedure
संसारकारणं येषां न प्ररोढुमलं भवेत् । प्रकृत्यनुगुणं तस्माद्विमृश्यैतदशेषतः
saṃsārakāraṇaṃ yeṣāṃ na praroḍhumalaṃ bhavet | prakṛtyanuguṇaṃ tasmādvimṛśyaitadaśeṣataḥ
สำหรับผู้ที่มละอันเป็นเหตุแห่งพันธนาการในสังสาระไม่งอกงามขึ้น พึงพิจารณาคำสอนนี้ให้สิ้นเชิง แล้วรับแนวทางที่สอดคล้องกับสภาวะธรรมของตน เพื่อให้หนทางหลุดพ้นเหมาะสมได้ด้วยพระกรุณาแห่งพระศิวะ
Suta Goswami
Tattva Level: pasha
Shiva Form: Sadāśiva
Role: liberating
FAQs
It teaches that saṃsāra persists due to mala (innate impurity/obscuration). Liberation-oriented practice requires clear discernment (vimarśa) and adopting a sādhana suited to one’s disposition, so that bondage-causes do not “sprout” again and Śiva’s grace can operate unobstructed.
Linga/Saguṇa-Śiva worship becomes most effective when matched to the aspirant’s temperament—devotional, ritual, or contemplative—so the mind stabilizes and the mala that fuels rebirth is weakened, leading toward Śiva-realization.
It implies choosing a prakṛti-suitable discipline: steady japa of the Pañcākṣarī (Om Namaḥ Śivāya), Linga-pūjā with Tripuṇḍra (bhasma) and Rudrākṣa, and reflective self-inquiry to identify and uproot the tendencies that regenerate bondage.