Shiva Purana — Vayaviya Samhita, Shloka 43
न्यासत्रैविध्य-भूतशुद्धि-प्रक्रिया
Threefold Nyāsa and the Procedure of Elemental Purification
नाशिवस्तु शिवं ध्यायेन्नाशिवम्प्राप्नुयाच्छिवम् । तस्माच्छैवीं तनुं कृत्वा त्यक्त्वा च पशुभावनाम् । शिवो ऽहमिति संचिन्त्य शैवं कर्म समाचरेत् । कर्मयज्ञस्तपोयज्ञो जपयज्ञस्तदुत्तरः
nāśivastu śivaṃ dhyāyennāśivamprāpnuyācchivam | tasmācchaivīṃ tanuṃ kṛtvā tyaktvā ca paśubhāvanām | śivo 'hamiti saṃcintya śaivaṃ karma samācaret | karmayajñastapoyajño japayajñastaduttaraḥ
ผู้ที่ไร้ภาวะแห่งศิวะไม่พึงเพ่งฌานถึงพระศิวะ และผู้ที่ไม่ตั้งมั่นในศิวะย่อมไม่อาจบรรลุพระศิวะได้ เพราะฉะนั้นจงทำกายใจให้เป็นไศวะ ละทิ้งปศุภาวนา (ความเป็นปศุของชีวะผู้ถูกผูกพัน) แล้วรำพึงว่า “ข้าพเจ้าเป็นของพระศิวะ/เป็นศิวะมย” จากนั้นจงประพฤติวัตรไศวะ ยัญแห่งกรรม ยัญแห่งตบะ และยัญแห่งชปะซึ่งสูงยิ่งกว่านั้น ได้ถูกสอนไว้แล้ว.
Suta Goswami (narrating Shiva’s Shaiva teaching within the Vāyavīyasaṃhitā discourse)
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Dakṣiṇāmūrti
Mantra: शिवोऽहमिति
Type: stotra
Role: teaching
FAQs
It teaches inner conversion into a Śaiva identity—dropping paśu-bhāva (bonded, instinct-driven selfhood) and adopting Śiva-oriented contemplation and discipline—so that practice becomes a true means toward Śiva-realization.
It implies that external worship (including Liṅga worship) bears fruit when supported by an inner Śaiva disposition; the devotee reshapes life into Śiva-bhāva, making ritual and meditation effective rather than merely formal.
It prioritizes japa-yajña—mantra repetition (classically the Pañcākṣarī, “Om Namaḥ Śivāya”)—as the highest offering, supported by disciplined action (karma-yajña) and austerity (tapo-yajña).