Shiva Purana — Vayaviya Samhita, Shloka 11
मन्त्रसिद्ध्यर्थं गुरुपूजा–आज्ञा–पौरश्चर्यविधिः / Guru-Authorization, Offerings, and Puraścaraṇa for Mantra-Siddhi
अलंकृत्य सुवेषं च गंधस्रग्वस्त्रभूषणैः । पुण्याहं वाचयित्वा च ब्राह्मणानभिपूज्य च । समुद्रतीरे नद्यां च गोष्ठे देवालये ऽपि वा । शुचौ देशे गृहे वापि काले सिद्धिकरे तिथौ
alaṃkṛtya suveṣaṃ ca gaṃdhasragvastrabhūṣaṇaiḥ | puṇyāhaṃ vācayitvā ca brāhmaṇānabhipūjya ca | samudratīre nadyāṃ ca goṣṭhe devālaye 'pi vā | śucau deśe gṛhe vāpi kāle siddhikare tithau
เมื่อประดับกายให้เรียบร้อย—ทาเครื่องหอม คล้องมาลัย สวมผ้าสะอาดและเครื่องประดับ—พึงให้สวดพิธีปุณยาหะและบูชาพราหมณ์ตามควร แล้ว ณ ชายทะเล ริมแม่น้ำ คอกโค หรือในเทวาลัย—หรือในสถานที่บริสุทธิ์ใด ๆ แม้ที่บ้าน—ในกาลและดิถีที่เกื้อหนุนต่อสิทธิ พึงเริ่มการบูชาพระศิวะเพื่อความสำเร็จทางจิตวิญญาณ
Suta Goswami
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Sadāśiva
Role: nurturing
Offering: pushpa
FAQs
It teaches that outer purity (clean dress, fragrance, orderly conduct) and inner sanctity (honoring brāhmaṇas, choosing a pure place and auspicious time) support focused Śiva-upāsanā, helping the devotee progress toward siddhi and ultimately liberation under Pati (Śiva).
The verse frames the proper setting for Saguna Śiva worship—typically centered on the Śiva-liṅga—showing that liṅga-pūjā can be performed not only in temples but also at home or other pure locations when done with reverence, purity, and right observances.
It suggests preparatory observances: personal adornment and cleanliness, arranging a puṇyāha recitation, honoring brāhmaṇas, and selecting a pure place and auspicious tithi—then commencing Śiva-pūjā (often with mantra-japa such as the Pañcākṣarī, if prescribed in the surrounding context).