Shiva Purana — Vayaviya Samhita, Shloka 9
श्रद्धामाहात्म्यं तथा देवीप्रश्नः
The Greatness of Śraddhā and Devī’s Question to Śiva
ततः स्वमंकमारोप्य देवीं देववरोरहः । अलंकृत्य च तैः पुष्पैरास्ते हृष्टतरः स्वयम् । अथांतःपुरचारिण्यो देव्यो दिव्यविभूषणाः । अंतरंगा गणेन्द्राश्च सर्वलोकमहेश्वरीम्
tataḥ svamaṃkamāropya devīṃ devavarorahaḥ | alaṃkṛtya ca taiḥ puṣpairāste hṛṣṭataraḥ svayam | athāṃtaḥpuracāriṇyo devyo divyavibhūṣaṇāḥ | aṃtaraṃgā gaṇendrāśca sarvalokamaheśvarīm
แล้วพระผู้เป็นเลิศในหมู่เทพได้อุ้มพระเทวีขึ้นประทับบนตักของพระองค์ ทรงประดับพระนางด้วยดอกไม้เหล่านั้น และพระองค์เองประทับด้วยความปีติยิ่งขึ้น ครั้นนั้นเหล่าเทวีผู้สัญจรในเขตวังใน อาภรณ์ทิพย์ประดับกาย และหัวหน้าคณะคณะคณาอันใกล้ชิด ต่างพากันมาเฝ้าเพื่อปรนนิบัติพระมหาอิศวรีแห่งสรรพโลก.
Suta Goswami
Tattva Level: pati
Shiva Form: Umāpati
Shakti Form: Pārvatī
Role: nurturing
Offering: pushpa
FAQs
It portrays Śiva with Devī in a tender, royal intimacy, teaching that the Supreme (Pati) is never separated from His Śakti; their union is the source of auspiciousness, order, and grace for the worlds, and devotion to them ripens the soul toward liberation.
While the Liṅga points to the transcendental (nirguṇa) reality, this scene highlights saguna worship—Śiva as the personal Lord who joyfully honors Devī—encouraging devotees to approach the Liṅga with loving bhakti and reverence for Śakti as inseparable from Śiva.
Offer flowers with the भावना (inner devotion) of adorning Śiva and Devī together; meditate on Ardhanārīśvara-bhāva (their inseparability) while repeating the Pañcākṣarī mantra “Om Namaḥ Śivāya,” seeking Śiva’s grace through humble attendance (sevā).