Shiva Purana — Vayaviya Samhita, Shloka 19
पशुपाशपतिज्ञान-प्राप्तिः
Acquisition of Paśupati–Pāśa Knowledge
मुनय ऊचुः । केयं माया समा ख्याता किंरूपो मायया वृतः । मूलं कीदृक्कुतो वास्य किं शिवत्वं कुतश्शिवः
munaya ūcuḥ | keyaṃ māyā samā khyātā kiṃrūpo māyayā vṛtaḥ | mūlaṃ kīdṛkkuto vāsya kiṃ śivatvaṃ kutaśśivaḥ
เหล่าฤๅษีกล่าวว่า “มายาที่กล่าวถึงนั้นคืออะไร? มีลักษณะเช่นไร และผู้ใดถูกมายาปกคลุม? รากของมันคืออะไร เป็นเช่นไร และเกิดจากที่ใด? อีกทั้ง ‘ศิวตวะ’ คืออะไร และพระศิวะทรงเป็นที่รู้แจ้งได้จากที่ใด?”
Sages (Munis) of Naimisharanya
Tattva Level: pasha
Shiva Form: Dakṣiṇāmūrti
Role: teaching
FAQs
This verse frames the core Shaiva inquiry: how bondage (Māyā/Pāśa) operates, what its origin is, and how the soul can realize śivatva—union with Shiva as the Supreme Pati who grants liberation.
By questioning who is ‘covered by Māyā’ and what ‘Shivahood’ is, the sages prepare for teachings that Saguna worship—such as Linga-upāsanā—purifies the mind, loosens Māyā’s bonds, and leads toward the realization of Shiva beyond all coverings.
The implied practice is inquiry supported by Shiva-upāsanā: japa of the Panchākṣarī (“Om Namaḥ Śivāya”) with devotion, along with purificatory Shaiva disciplines (bhasma/tripuṇḍra and Rudrākṣa) to weaken Māyā and steady meditation on Shiva.