Shiva Purana — Vayaviya Samhita, Shloka 63
मनु-शतरूपा-प्रसूतिः तथा दक्षकन्याविवाहाः
Manu–Śatarūpā, Prasūti, and the Marriages of Dakṣa’s Daughters
अन्ये च राजऋषयो नानावीर्यसमन्विता । किं तैः फलमनुत्क्रांतैरुक्तपूर्वैः पुरातनैः । किं चेश्वरकथा वृत्ता यत्र तत्रान्यकीर्तनम् । न सद्भिः संमतं मत्वा नोत्सहे बहुभाषितुम्
anye ca rājaṛṣayo nānāvīryasamanvitā | kiṃ taiḥ phalamanutkrāṃtairuktapūrvaiḥ purātanaiḥ | kiṃ ceśvarakathā vṛttā yatra tatrānyakīrtanam | na sadbhiḥ saṃmataṃ matvā notsahe bahubhāṣitum
ยังมีราชฤๅษีอื่น ๆ อีกมากผู้ประกอบด้วยเดชานุภาพนานาประการ แต่การรำลึกเล่าเรื่องโบราณที่กล่าวไว้แล้ว และมิได้นำผู้ฟังให้พ้นจากพันธนาการ จะเกิดผลอันใดเล่า? และเมื่อกำลังดำเนินเรื่องแห่งพระอีศวรอยู่ ไยจึงต้องวกไปสรรเสริญผู้อื่นตามที่ต่าง ๆ? เมื่อรู้ว่าถ้อยคำเช่นนั้นมิเป็นที่เห็นชอบของบัณฑิตผู้ประเสริฐ เราจึงไม่ปรารถนาจะกล่าวยืดยาว
Suta Goswami
Tattva Level: pasha
Shiva Form: Dakṣiṇāmūrti
Role: teaching
FAQs
It prioritizes Īśvara-kathā (the Lord Shiva narrative) as spiritually fruitful because it helps the soul (paśu) transcend bondage (pāśa), while mere heroic genealogies and digressions do not lead to liberation.
By insisting on focused devotion to the Lord rather than scattered praise, it supports Saguna Shiva worship—hearing and contemplating Shiva’s qualities and deeds—which culminates in steadiness of bhakti that is central to Linga-oriented devotion.
The practical takeaway is ekāgratā (one-pointedness): listen to Shiva-kathā and pair it with steady japa of the Panchakshara mantra “Om Namaḥ Śivāya,” avoiding distracting, fruitless talk.