Shloka 51
Arjuna’s Mantra-Empowerment and the Pāṇḍavas’ Separation (Śiva-rūpa through Mantra)
इंद्र उवाच । वरं वृणीष्व हे तात धनंजय महामते । यदिच्छसि मनोभीष्टन्नादेयं विद्यते तव
iṃdra uvāca | varaṃ vṛṇīṣva he tāta dhanaṃjaya mahāmate | yadicchasi manobhīṣṭannādeyaṃ vidyate tava
อินทรากล่าวว่า—“ดูก่อนบุตรเอ๋ย ธนัญชัยผู้มีปัญญายิ่ง จงเลือกพรเถิด สิ่งใดที่เจ้าปรารถนา แม้เป็นที่ใฝ่ใจที่สุด ก็ไม่มีสิ่งใดที่ให้แก่เจ้าไม่ได้”
Indra
Tattva Level: pati
Shiva Form: Sadāśiva
Role: nurturing
FAQs
The verse highlights the Purāṇic theme that worldly powers (like Indra) can offer limited fulfillments, prompting the seeker to choose wisely—ideally turning desire toward Shiva-bhakti and liberation rather than transient gains.
Even when devas grant boons, the Shiva Purana repeatedly frames lasting auspiciousness as arising from devotion to Saguna Shiva (Linga-worship, pūjā, and surrender), because boons are impermanent while Shiva’s grace leads toward steadiness and moksha.
A practical takeaway is to sanctify one’s “asked-for boon” through Shiva-upāsanā—daily japa of the Panchākṣarī (Om Namaḥ Śivāya) and simple Linga-pūjā—so desires are refined into devotion and inner freedom.