अन्धक-प्रश्नः — Inquiry into Andhaka
Genealogy and Nature
सनत्कुमार उवाच । इत्येवमुक्त्वा प्रददौ स तस्मै हिरण्यनेत्राय सुतं प्रसन्नः । हरस्तु गौर्य्या सहितो महात्मा भूतादिनाथस्त्रिपुरारिरुग्रः
sanatkumāra uvāca | ityevamuktvā pradadau sa tasmai hiraṇyanetrāya sutaṃ prasannaḥ | harastu gauryyā sahito mahātmā bhūtādināthastripurārirugraḥ
สนัตกุมารกล่าวว่า: ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว เขาผู้ยินดีได้ประทานบุตรแก่หิรัณยเนตร และพระหระผู้มหาวิญญู พร้อมพระคุรี—เจ้าแห่งภูตะทั้งปวงแต่ปฐม, ตริปุราริผู้ดุร้าย—ทรงบันดาลพรนั้นให้สำเร็จ
Sanatkumara
Tattva Level: pati
Shiva Form: Tripurāntaka
Shakti Form: Gaurī
Role: nurturing
The verse highlights Śiva’s anugraha (grace): when the Lord is pleased, he can confer auspicious outcomes—even progeny—showing that divine favor, not mere effort, is decisive in fulfilling dharmic aims.
By naming Hara as Tripurāri and Bhūtādinātha and showing him with Gaurī, the verse points to Saguna Śiva—worshipped through the Liṅga and divine names/forms—who responds to devotion and grants boons in the world.
A practical takeaway is to seek Śiva’s prasāda through regular Liṅga-pūjā with pañcākṣarī japa ("Om Namaḥ Śivāya"), remembering him as Tripurāri; such devotion is traditionally held to invite the Lord’s grace.