Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 35
अन्धक-प्रश्नः — Inquiry into Andhaka
Genealogy and Nature
राज्यं परस्य स्वबलेन हृत्वा भुंक्तेऽथवा स्वं पितुरेव दृष्टम् । च प्रोच्यते पुत्र इह त्वमुत्र पुत्री स तेनापिभवेत्पितासौ
rājyaṃ parasya svabalena hṛtvā bhuṃkte'thavā svaṃ pitureva dṛṣṭam | ca procyate putra iha tvamutra putrī sa tenāpibhavetpitāsau
ผู้ใดอาศัยกำลังของตนยึดเอาแผ่นดินของผู้อื่นแล้วเสวย หรือแม้เสวยสิทธิของตนเองตามทัศนะของบิดา ผู้นั้นทั้งในโลกนี้และโลกหน้าเรียกว่า “บุตร” ในความหมายเดียวกัน ธิดาก็ถือเสมอบุตรได้ และบิดาย่อมเป็นบิดาของนาง (เป็นที่มาของวงศ์และสิทธิ) เช่นนั้น
Suta Goswami (narrating the Purāṇic teaching to the sages, within the Yuddha-khaṇḍa discourse)
Tattva Level: pashu
FAQs
It frames worldly power and inheritance under dharma: strength and entitlement must be understood ethically, reminding devotees that true sovereignty is aligned with Shiva’s order (dharma), not mere force.
By subordinating kingship and lineage to dharma, it points to Saguna Shiva as the divine governor of moral order; worship of the Liṅga cultivates humility and restraint so power is not abused.
Practice self-restraint with daily japa of the Pañcākṣarī (“Om Namaḥ Śivāya”) and mental offering of one’s authority and possessions into Shiva’s hands, treating them as duties rather than personal entitlement.