Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 38
सृष्टिक्रमवर्णनम् / Description of the Sequence of Creation
विष्णुस्सत्त्वं रजोऽहं च तमो रुद्र उदाहृतः । लोकाचारत इत्येवं नामतो वस्तुतोऽन्यथा
viṣṇussattvaṃ rajo'haṃ ca tamo rudra udāhṛtaḥ | lokācārata ityevaṃ nāmato vastuto'nyathā
พระวิษณุถูกกล่าวว่าเป็นสัตตวะ เรา (พรหมา) เป็นรชัส และรุทระเป็นตมัส—ดังนี้ตามจารีตของโลก แต่ความแตกต่างนี้เป็นเพียงนามเท่านั้น; โดยสภาวะจริงแล้วเป็นอื่นไป (เหนือการแบ่งแยก)
Brahmā
Tattva Level: pati
Shiva Form: Sadāśiva
FAQs
It teaches that attributing sattva, rajas, and tamas to Viṣṇu, Brahmā, and Rudra is a practical, worldly classification; the ultimate truth transcends such labels, pointing to the one Reality (Śiva as the supreme principle) beyond guṇas.
Linga-worship trains the mind to see beyond mere names and roles (creator, preserver, dissolver) and to recognize Śiva as the underlying essence; Saguna forms aid devotion, while the verse reminds the seeker that the final truth is beyond guṇa-based distinctions.
Contemplate Śiva as guṇātīta (beyond sattva-rajas-tamas) while doing japa of the Pañcākṣarī—“Om Namaḥ Śivāya”—and apply Tripuṇḍra bhasma as a daily reminder that worldly designations are secondary to the supreme Reality.