Dashati 3
Pavamāna Soma’s ancient, heaven-derived flow—pressed, purified, and offered—bringing Indra’s epiphany and prosperity to the sacrificer
Soma Pavamāna
Bright expansive and triumphant—purification leading to a climactic communal acclamation
Ṛṣi attribution is not determinable from the provided excerpt alone; the verses reflect mixed deity-address (Pavamāna/Indra/Agni) typical of Sāmavedic selection from multiple Ṛgvedic sources.
โสมปวมานะผู้เก่าแก่ ไหลมาจากสวรรค์ ถูกคั้น ชำระให้บริสุทธิ์ และถวายในพิธี เป็นพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ทำให้พระอินทร์เสด็จปรากฏและประทานความอุดมสมบูรณ์แก่ผู้บูชา การสวดประสานเสียงของหมู่ชนเป็นการกระทำเชิงพิธีที่ทำให้เทพปรากฏจริง ขณะที่อัคนีรับเนยใสและนำเครื่องบูชาไปถึงเหล่าเทพ จึงเกิดตรรกะแห่งผลยัญ: เมื่อถวายและขออย่างถูกต้อง เทพย่อมตอบแทนด้วยทรัพย์ ม้า โค และของประทานที่ไม่เสื่อมคลาย
Mantras
Mantra 1
शग्ध्यू3 षु शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः भगं न हि त्वा यशसं वसुविदमनु शूर चरामसि
ขอพระองค์ทรงเมตตาเถิด โอ้พระอินทระ ผู้เป็นสวามีแห่งศจี ด้วยการคุ้มครองทั้งปวง (ūti) ของพระองค์จงปกปักเรา; เพราะเรามิได้ติดตามผู้ใดอื่นนอกจากพระองค์—วีรบุรุษผู้รุ่งเรือง ผู้ค้นพบทรัพย์สมบัติ—เพื่อความเป็นสิริมงคล เราจึงดำเนินตามพระองค์เท่านั้น.
Mantra 2
पौरो अश्वस्य पुरुकृद्गवामस्युत्सो देव हिरण्ययः न किर्हि दानं परि मर्धिषत्वे यद्यद्यामि तदा भर
พระองค์ทรงเป็นผู้เกื้อกูลม้าศึกของปูรุ (Pūru) ทรงเป็นบ่อน้ำแห่งโค เป็นธารทองคำอันผุดพราย โอ้เทพเจ้า; ขอทานของพระองค์อย่าได้เสื่อมสูญเลย. สิ่งใดที่ข้าพเจ้าทูลขอ สิ่งนั้นขอพระองค์ทรงนำมาและประทานเถิด.
Mantra 3
अध यदिमे पवमान रोदसी इमा च विश्वा भुवनाभि मज्मना यूथे न निष्ठा वृषभो वि राजसि
ยิ่งกว่านั้น เมื่อกระแสเหล่านี้ โอ้โสมะ (Soma) ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ด้วยความยิ่งใหญ่ของมันโอบล้อมสองโลกและสรรพสิ่งทั้งปวงแล้ว—พระองค์ย่อมส่องประกายเด่นชัด ดุจพญาโคผู้ยืนมั่นท่ามกลางฝูง.
Frequently Asked Questions
It centers on Soma as an ancient, ambrosial power that is pressed and purified in the rite; through the chant, Indra is made present and is asked to grant and protect prosperity.
In Soma ritual practice, Soma is prepared and offered, Indra is a chief recipient and boon-giver, and Agni is the sacrificial ‘carrier’ who accepts offerings (like ghee) and conveys them—so all three naturally converge.
They are musical extensions that help shape the melody, coordinate the singers, and emphasize key ritual moments—turning the verse into a sustained, flowing sāman suitable for liturgical performance.