Sukta 67

Mantra 1

बळित्था देव निष्कृतमादित्या यजतं बृहत् । वरुण मित्रार्यमन्वर्षिष्ठं क्षत्रमाशाथे ॥

แท้จริงแล้ว โอ้เหล่าเทพ อาทิตยะทั้งหลายได้รังสรรค์บัญญัติอันยิ่งใหญ่และควรแก่การบูชา. โอ้วรุณะ มิตระ อริยมัน—ท่านทั้งหลายบรรลุอธิปไตยอันอุดมยิ่ง และอำนาจปกครองสูงสุด (kṣatra).

Mantra 2

आ यद्योनिं हिरण्ययं वरुण मित्र सदथः । धर्तारा चर्षणीनां यन्तं सुम्नं रिशादसा ॥

เมื่อท่านทั้งสองประทับนั่ง ณ ครรภ์อันเป็นทองคำ—โอ วรุณะ และ มิตร ผู้ทรงค้ำจุนหมู่ชน—ท่านย่อมนำกระแสแห่งสิริมงคลอันเคลื่อนไหลมา ผู้กลืนกินภัยร้ายทั้งหลาย.

Mantra 3

विश्वे हि विश्ववेदसो वरुणो मित्रो अर्यमा । व्रता पदेव सश्चिरे पान्ति मर्त्यं रिषः ॥

เพราะทั้งหมดนี้แลคือผู้รู้ทั่ว (วิศวเวทัส)—วรุณะ มิตร และ อริยมัน—เขาทั้งหลายดำเนินอยู่ในวรตะ (vratá) ดุจไปตามรอยทางที่กำหนดไว้ และคุ้มครองมนุษย์ผู้ต้องตายให้พ้นจากภัย (riṣ) ให้ดำรงอยู่ในหนทางอันชอบแห่งสัจจะ.

Mantra 4

ते हि सत्या ऋतस्पृश ऋतावानो जनेजने । सुनीथासः सुदानवोंऽहोश्चिदुरुचक्रयः ॥

เพราะเขาทั้งหลายเป็นผู้สัตย์จริง ผู้แตะต้องฤตะ (ṛta) อันเป็นระเบียบแห่งสัจจะ เป็นผู้ครอบครองฤตะในทุกหมู่ชน ด้วยการนำทางอันดีและการให้ทานอันเอื้อเฟื้อ เขาทั้งหลายขยายความเวียนกลับแห่งหนทางของเรา แม้ยามอยู่ในความคับขัน.

Mantra 5

को नु वां मित्रास्तुतो वरुणो वा तनूनाम् । तत्सु वामेषते मतिरत्रिभ्य एषते मतिः ॥

บัดนี้ ในกิจการแห่งความเป็นผู้มีร่างกายของเรา ใครเล่าจะไม่สรรเสริญท่านทั้งสอง—มิตร หรือ วรุณะ? เพราะฉะนั้น แรงผลักแห่งความคิดย่อมเร่งรุดไปสู่ท่านทั้งสองจริงแท้; และจิตผู้ใฝ่หาอันเกิดจากเหล่าอาตริ ก็เร่งรุดไปสู่ท่านทั้งสองเช่นกัน.